Takie „dobre pobudzenie” pomaga nam radzić sobie w obliczu wyzwania. Mobilizuje nas do działania, dodaje energii, wzmaga odbiór bodźców, naszą pamięć, koncentrację i zdolność myślenia. Nie ma nic złego (a wręcz przeciwnie) w tym, że przed ważnym wystąpieniem albo egzaminem odczuwamy pewien poziom stresu. też mam takiego kolege troszkę inaczej się zachowuje ale nie wiele sie różni. Tylko ze on mi sie podoba i jestem w nim zakochana nie wiem czy on o tym wie ale chyba tak bo nasza szkoła jest mała i pewnie ktoś mu powiedział. Czasami patrzy się na mnie i ja na niego i ja juz sie nie patrze a on dalej. Myśle że jest cos na rzeczy. Zainteresował się mną facet. Chciało mi się skakać i śpiewać. Dzień później znów się spotkaliśmy. I znów, i znów. Zaprosił mnie na lunch i deser. Na początku głupio mi było jeść przy nim, ale się przełamałam, bo Arek był tak naturalny i akceptujący, że szybko przestałam się wstydzić. Stresu nie da się uniknąć i nie do końca mamy na niego wpływ. Jednak to, co zdecydowanie zależy od nas, to nasza interpretacja stresora, sposób w jaki sobie poradzimy z napięciem i jak będziemy mierzyć się z wyzwaniem. Reinterpretacja stresu: Zadaj sobie pytanie jaki jest sens tego stresu? Jaki jest sens, że robię to co mnie stresuje? . Co powinnam zrobić? mam pewien.... Mały? Problem. Wszystko mnie denerwuje i stresuje,stresuje mnie wyjscie do sklepu czy nawet z psem co musze robic codziennie po kilka razy. Gdy wychodze strasznie sie boje ze dziwnie wygladam, ze krzywo chodze albo cos takiego. Boje sie nawet ze wygladam na zestresowana. To zaczelo mnie jest powoli męczyć. Denerwuje sie również niemal o najmniejsza głupotę , czy to ksiazka lezy w inny miejscy niz lezala i juz dopada mnie szal przez co zaczynam sie stresowac. Chodze obecnie do 8 klasy i niedługo egazminy a ja nie potrafie sie wziac za siebie i sie uczyc, poniewaz mam przeczucie ze nie wazne jak bede sie uczyc zapomnę, albo nie nauczę sie. A sama mysl ze mam siedziec tyle w sali pelnej uczniow robi mi sie niedobrze. Dopada mnie nawet stres kiedy mam jesc w towarzystkie, np. Obiad rodzinny przy stole. No przecież to normalna sytuacja... To dlaczego strasznie sie boje ze dziwnie wygladam jak jem i ze ktoś zaraz sie odezwie. Przez to wszystko czasami wogule nie jem. Boje sie powiedzieć o tym rodzicom bo dostarczylo by mi to kolejnej dawki stresu, nie chce ich martwic i tak maja duzo na glowie ale mam te wrazenie ze zycie to tylko wyobrażenia ze tak naprawde rodzicow nie ma...ze sa w mojej głowie i ze moje problemy sa wymyślone. Jednak myslenie ze to nic nie pomaga... Juz nie wiem co robic.... Wiem ze troche to skomponowane ale nie wiedzialam jak to inaczej obrac w zdania. Problem powtarza sie tez w szkole. Jestem niska ( ale nie przeszkadza mi to ) przez co siedze w pierwszej lawce. I tam stresuje sie nawet jesli nauczyciel nie bierze mnie do odpowiedzi. Nie widze klasy, musialabym sie odwrócić ale wtedy oni by zaczeli na mnie patrzeć... A co jeśli juz teraz patrza. Na wf nie było lepiej. Mam astme przez co jestem zwolniona tylko z biegów i gdy robimy cwiczenia oczywiście pada slowo " biegamy " a ja nie moge i wtedy wszyscy sie na mnie patrza... Przez co nie ćwiczę dużo na wf i jestem zagrożona.... Ciesze sie ze jest ta kwarantanna bo nie musze wychodzic do szkoly. Jednak nawet w domu codziennie sie stresuje przez co juz nie wyrabiam, stesuje sie nawet jak rodzice sie na mnie patrza! To sie zaczyna robic dziwne. Pomocy..... Z gory Bardzo przepradzam za bledy Pozdrawiam KOBIETA, 20 LAT ponad rok temu Jakie są objawy sepsy? najlepiej byłoby skonsultować się po prostu z psychologiem. 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Problem z adaptacją w nowej szkole - co mam zrobić? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek Strach przed chodzeniem do szkoły – odpowiada Mgr Kamila Drozd Jak opanować lęk i stres wywołany rozmową z ludźmi? – odpowiada Mgr Dorota Nowacka Jak radzić sobie z silnym stresem w młodym wieku? – odpowiada Mgr Agata Pacia (Katulska) Dlaczego stresuję się przed wizytą u protetyka? – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Jak sobie radzicz tą niechęcią chodzenia do szkoły? – odpowiada Mgr Alicja Maria Jankowska Stresowanie się lekcjami w szkole – odpowiada Mgr Magdalena Golicz Stresowanie się przed spotkaniami z dziewczyną i brak apetytu – odpowiada Mgr Justyna Piątkowska Czy strach przed ludźmi, szkołą i napady agresji są spowodowane nerwicą? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek Dlaczego od kilku lat czuje się źle psychicznie? – odpowiada Mgr Bożena Waluś artykuły Wystarczy 5 minut towarzystwa pięknej kobiety, by mężczyźnie znacznie skoczył poziom hormonu stresu – kortyzolu. Tak stwierdzili naukowcy z Uniwersytetu w Walencji. A efekt się zwiększa, o dziwo, jeśli panowie są świadomi tego, że nie mają zwyczajnie szans u znajdującej się w ich towarzystwie przedstawicielki płci pięknej. Naukowcy przebadali 84 studentów: każdego z nich poprosili, by w pokoju, w który siedzieli już obcy mężczyzna i kobieta, rozwiązywali sudoku. Kiedy dziewczyna opuściła pomieszczenie, poziom stresu u pozostałych mężczyzn nie ruszył się z miejsca. Jednak gdy to mężczyzna, który nie rozwiązywał zadania, wychodził, a badany zostawał sam na sam z kobietą, jego poziom stresu znacznie wzrastał. Naukowcy wywnioskowali, że obecność atrakcyjnej kobiety wpływa na mężczyzn stymulująco, jeśli chodzi o przymierzanie się do flirtu. Ponadto gdy część mężczyzn, którzy uznają, że dana piękność znajduje się „poza ich zasięgiem”, to pozostała większość na pewno zdecyduje się zainicjować zaloty zgodnie ze swoim wysokim poziomem kortyzolu we krwi. Kortyzol to hormon, który w małych dawkach pozytywnie wpływa na koncentrację uwagi. Jednak gdy jego poziom wzrasta w organizmie zbyt często, hormon ten może być źródłem problemów z sercem, cukrzycy, nadciśnienia a nawet... impotencji. Jak stres wpływa na zdrowie? Fot. iStock Opublikowano: 21:00Aktualizacja: 12:18 Stres osłabia układ odpornościowy, a potem jak domino mogą pojawiać się choroby układu krążenia, problemy z układem pokarmowym i bóle niewyjaśnionego pochodzenia. Skutki długotrwałego stresu i życia w stałym napięciu mogą być poważniejsze niż mogłoby ci się wydawać. Jak stres wpływa na zdrowie? I jak się nie stresować? Co to jest stres?Stres – przyczynyRodzaje stresuObjawy stresuSkutki stresuJak radzić sobie ze stresem? Co to jest stres? Stres jest określany jako reakcja organizmu powstała na skutek wydarzeń lub czynności, z którymi ciężko sobie poradzić emocjonalnie. W codziennym życiu towarzyszy człowiekowi nieustannie. Może być czynnikiem motywującym nas do osiągania celów, ale gdy osiągnie zbyt duże nasilenie, staje się problemem powodującym niekorzystne zmiany w naszym nastroju, relacjach z innymi, stanie zdrowia. Nieumiejętność radzenia sobie ze stresem u wielu osób doprowadza do pojawienia się szeregu dolegliwości ze strony poszczególnych układów w organizmie. Stres ma wpływ na układ odpornościowy, krążenia, pokarmowy, hormonalny. Stres – przyczyny Do odczuwania stresu predysponuje wiele czynników, które określa się mianem stresorów. Do czynników stanowiących przyczynę stresu należą często: praca – stres w pracy może być wywołany np. zbyt dużą liczbą obowiązków; czasami silnym stresorem jest również brak zatrudnienia lub przejście na emeryturę, rodzina – problemy w relacjach z innymi, ślub, opieka nad dzieckiem lub osobą chorą, rozwód, ciąża i narodziny dziecka, problemy ze zdrowiem – choroba lub uraz, śmierć kogoś bliskiego, problemy finansowe. W przestrzeni zakupowej HelloZdrowie znajdziesz produkty polecane przez naszą redakcję: Zdrowie umysłu Miralo, Suplement diety wspomagający odporność na stres, 20 kapsułek 20,99 zł Zdrowie umysłu, Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z głębokim skupieniem, 30 saszetek 139,00 zł Zdrowie umysłu Less Stress from Plants 60 kaps. wegański 60,00 zł 90,00 zł Zdrowie umysłu WIMIN Głębokie skupienie, 30 kaps. 79,00 zł Zdrowie umysłu Good Sleep from Plants 60 kaps. wegański 45,00 zł 90,00 zł Rodzaje stresu Stres ze względu na czas trwania możemy podzielić na ostry i przewlekły. Ten pierwszy charakteryzuje się reakcją organizmu na zasadzie „walcz lub uciekaj”, odczuwany jest intensywnie, związany często z odpowiedzią na niespodziewaną sytuację postrzeganą jako kryzysową. Stres przewlekły może towarzyszyć człowiekowi każdego dnia. Jego źródło stanowią problemy, które oddziałują na nas przez dłuższy czas, np. związane z finansami lub wychowywaniem dzieci. Eustres i dystres to inne rodzaje stresu. Eustres jest typem stresu, który ma za zadanie mobilizować do działania i dodawać energii. Możemy go odczuwać w np. uznawanych przez nas za pozytywne sytuacjach, które wiążą się z silnymi emocjami, np. podczas ślubu, po awansie w pracy. Dystres ma z kolei negatywne konotacje, wynika z nadmiernego obciążenia organizmu i wyczerpania, związany jest z frustracją, niepokojem, zamartwianiem się, żalem. Objawy stresu Objawy stresu są często błędnie interpretowane ze względu na ich podobieństwo do schorzeń zupełnie niezwiązanych z emocjami. Symptomy fizjologiczne, które mogą świadczyć o stresie, to: bóle głowy, bóle w klatce piersiowej, mroczki przed oczami (zaburzenia widzenia), trudności z pamięcią i koncentracją, płytkie oddychanie, wysokie ciśnienie krwi, drżenie rąk, zaburzenia snu (bezsenność, stany lękowe), nadmierna potliwość, dolegliwości ze strony układu pokarmowego – biegunka, zaparcia, mdłości, obniżenie libido, kłopoty ze skórą, częste infekcje. U niektórych pacjentów nagły i bardzo silny stres prowadzi do utraty przytomności. Stres wpływa także na nastrój i sposób zachowania. Osoba znajdująca się pod wpływem stresu może: mieć trudności w podejmowaniu decyzji, bezustannie martwić się, unikać sytuacji powodujących napięcie, jeść zbyt mało lub przejadać się, pić więcej alkoholu, być rozbiegana, nerwowa, nadmiernie ruchliwa, być płaczliwa. Stres powoduje, że człowiek może czuć się zirytowany, niecierpliwy, mieć wrażenie niemożliwej do zatrzymania gonitwy myśli w głowie. Dodatkowo, osoby zestresowane tracą często zdolność do cieszenia się tym, co do tej pory lubiły, zanika u nich umiejętność przeżywania radości. Skutki stresu Kiedy odczuwamy stres, nasz organizm uwalnia hormony – kortyzol i adrenalinę. Duża ilość wydzielanych hormonów stresu może powodować, że w danym momencie czujemy się źle fizycznie, a w dłuższej perspektywie czasowej wywiera negatywny wpływ na stan naszego zdrowia. Jakie mogą być skutki przewlekłego stresu? Chroniczne bóle jako skutek przewlekłego stresu Nadmierne i długotrwałe napięcia mięśni spowodowane podwyższonym poziomem kortyzolu i adrenaliny objawiają się silnymi bólami głowy, splotu barkowego, pleców, a nawet uczucia ścisku w gardle. W sytuacji nagłego stresu może się pojawić tętniący, napięciowy ból w skroniach. Nie jest on zwykle zbyt silny, ale powtarza się czasem nawet kilka razy dziennie i trwa przez wiele tygodni, a nawet lat, powodując skrajne zmęczenie. W wyniku działania adrenaliny na mięśnie, stają się one napięte, przeciążone i twarde. Często nieświadomie i automatycznie przyjmujemy postawę obronną lub gotowości do ataku. Ile razy zdarzyło ci się zauważyć, że podczas pozornie relaksującego spaceru masz zaciśnięte pięści albo podniesione ramiona? To wynik długotrwałego stresu. Nienaturalna pozycja schowanej w ramionach i odchylonej głowy, uniesionych ramion, napięcia mięśni w obrębie klatki piersiowej skutkują licznymi skurczami mięśni i silnym bólem. Również mięśnie gardła i krtani napinają się podczas stresu, ale uczucie trudności z przełykaniem czy wrażenie, jakby w gardle utknęła nam piłeczka golfowa, mogą pozostawać nawet długo po wystąpieniu sytuacji stresowej. Przyjmowane środki przeciwbólowe działają krótkotrwale jedynie na objaw. Nie są w stanie poradzić sobie z prawdziwym źródłem problemu, jakim jest stres. Problemy trawienne wywołane stresem Podwyższony poziom adrenaliny powoduje zwiększoną produkcję kwasów trawiennych i napięcie błony śluzowej dwunastnicy i żołądka. Zaburzony zostaje proces regeneracji komórek nabłonkowych. Możemy wówczas odczuwać zgagę lub kłujący ból. Dochodzi do zapalenia śluzówki, rozwoju nadżerek i wrzodów, przewlekłych zaparć lub biegunek. Stres może wyzwalać choroby, nasilać istniejące zaostrzenie objawów lub skracać okres remisji. Wysoki poziom adrenaliny i kortyzolu wpływa na podwyższenie poziomu glukozy we krwi i jednocześnie upośledza wykorzystanie jej przez komórki. To prosta droga do rozwoju insulinooporności i w konsekwencji cukrzycy typu 2. Wysoki poziom kortyzolu wpływa również na zwiększenie magazynowania tłuszczu w komórkach tłuszczowych – tyjemy wtedy w okolicy brzucha niekoniecznie dlatego, że jemy więcej, choć faktycznie „zajadanie stresu” jest równie powszechnym zjawiskiem. Jak stres wpływa na procesy poznawcze i zdolność do adaptacji? Zaburzenia pamięci, koncentracji uwagi oraz kontroli emocji. Spadek produktywności i kreatywności w pracy. Ciągłe zmęczenie i problemy zdrowotne, a także wzrost skłonności do zachowań ryzykownych i uzależniających. Brzmi znajomo? Nic dziwnego, bo to powszechne przejawy doznawania stresu. Na krótką metę spokojnie dajemy sobie z tym radę. Sprawa się jednak komplikuje, gdy atmosfera stresu staje się codzienna dla naszego umysłu. Bo to, co przeżywa umysł, odciska ślad na tym, jak wygląda mózg. A w długotrwałym stresie mózg zmienia się znacząco. Naukowcy ze Stockholm Brain University i Stockholm University wspólnie przyjrzeli się mózgom osób, które doznawały długotrwałego stresu w pracy. Zauważono ubytek substancji szarej kory mózgu, w której zachodzą wszystkie wyższe procesy myślowe człowieka. Zmniejsza się szczególnie liczba neuronów w korze przedczołowej – informuje prof. Rajita Sinha, psychiatra i neurobiolog Medical School of Yale University. To część związana z kontrolą emocji i metabolizmu, z planowaniem i podejmowaniem decyzji. Zanik neuronów tej części obniża zdolności adaptacyjne człowieka w nowych sytuacjach. Wpływ stresu na zdrowie skóry Silny i przewlekły stres zostawia również ślad na skórze w postaci licznych zmian, czerwonych plam, pokrzywki, trądziku. Zmiany te powstają w wyniku zaburzeń gospodarki hormonalnej. Zależność pomiędzy stresem a chorobami skóry jest jednak większa. Na przykład występowanie objawów atopowego zapalenia skóry, jednej z chorób autoimmunologicznych, może być związane ze stanem psychicznym. Pacjenci zgłaszają wysoką liczbę stresujących sytuacji tuż przed wystąpieniem lub nawrotem objawów choroby. Również w przypadku łuszczycy jednym z czynników wywołujących objawy choroby jest stres. Długotrwały stres prowadzi do wielu chorób i zaburzeń psychicznych. Typuje się, że depresja będzie chorobą XXI wieku. Lawinowo rośnie zachorowalność na choroby układu sercowo-naczyniowego, wzrasta liczba pacjentów onkologicznych, choroby autoimmunologiczne, które niegdyś były rzadkością, teraz stają się codziennością. Silny i długotrwały stres jest jednym z czynników wywołujących te choroby. Dlatego właśnie niezwykle istotne jest obserwowanie u siebie reakcji związanych ze stresem i nauka jego opanowywania. Skutkom stresu da się zapobiegać, a niektóre z nich nawet odwrócić. Jak poradzić sobie ze stresem tak, żeby nie wpływał on negatywnie na nasze zdrowie? Jeśli możesz coś zrobić – zadziałaj, jeśli nie – zaakceptuj sytuację Opanowanie stresu rozpocznij od zidentyfikowania jego przyczyny i zastanowienia się nad tym, czy sytuacja, która go powoduje może być przez ciebie kontrolowana. Jeśli tak – zaplanuj, co zrobisz. Duże zadania, które cię przytłaczają rozbij na mniejsze, łatwiejsze do realizacji. Jeśli sytuacja jest poza twoją kontrolą, pomocne będzie uznanie swojej bezradności. Chociaż może wydawać się to nieintuicyjnym podejściem, akceptacja tego, że nie wszystko zależy od nas i nie na wszystko mamy wpływ uwalnia energię i czas, by zająć się tym, co możemy zmienić. Warto też pamiętać, że chociaż nie nad wszystkim posiadamy kontrolę, zawsze możemy decydować o tym, jak w danej sytuacji zareagujemy. Ze stresem wywołanym okolicznościami, na które nie mamy wpływu możemy poradzić sobie poprzez zmianę sposobu myślenia o problemie. W jednym z badań uczestników nauczono postrzegać stres jako czynnik, który lepiej przygotowuje ich do stawianych przed nimi wyzwań, a nie jako coś, co ich niszczy. Jak się okazało, reakcja fizjologiczna badanych na stres była po tym mniej destrukcyjna dla zdrowia – choć mieli przyspieszony puls, ich naczynia krwionośne pozostawały rozluźnione. Odpowiedź organizmu bardziej przypominała pod tym kątem stan ekscytacji niż lęku czy napięcia. Praktykowanie uważności jako sposób na stres W tym, by się nadmiernie nie stresować pomaga również praktykowanie uważności (mindfulness). Ta praktyka opiera się na dążeniu do życia w bardziej świadomy sposób i rozwijaniu ciekawości wobec emocji, jakie odczuwamy w poszczególnych sytuacjach, nieuciekanie od tych, które postrzegamy jako negatywne. Nasze myśli są tylko czymś, czego doświadczamy w danej chwili, a nie obiektywnym odzwierciedleniem rzeczywistości. Dzięki regularnej praktyce uważności, emocje i myśli pojawiające się, gdy odczuwamy stres, mają nad nami mniejszą kontrolę. Możemy łatwiej skoncentrować się na przeżywaniu tego, co dzieje się w danej chwili, bez zamartwiania się o przyszłość i bez rozpamiętywania przeszłości. Taka zmiana perspektywy pozwala opanować stres w wielu sytuacjach. Aktywność fizyczna w walce ze stresem Jako metodę na pokonywanie stresu zaleca się także różne techniki zajęć fizycznych, treningu relaksacyjnego oraz ćwiczeń oddechowych. Joga jako sposób na radzenie sobie ze stresem zdobywa w ostatnich latach dużą popularność. Nie bez powodu. Badania pokazują, że ta forma aktywności fizycznej powoduje zmniejszenie stężenia hormonu stresu (kortyzolu) we krwi. Może redukować także subiektywnie postrzegany stres w ciąży. Ankietowane kobiety ciężarne po zajęciach jogi raportowały obniżone odczuwanie niepokoju, niepewności oraz zmęczenia. Wsparcie społeczne pomaga pokonać stres Rozwijanie i podtrzymywanie więzi społecznych, a więc życzliwa komunikacja, również pomaga obniżyć poziom kortyzolu we krwi. Czasem trzeba się po prostu wygadać. Skuteczna w walce ze stresem okazuje się też działalność w drugą stronę – nasza troska o innych, zarówno ludzi, jak i zwierzęta, np. w postaci wolontariatu. Osoby, które nie wiedzą, jak sobie radzić ze stresem, mogą skorzystać z pomocy specjalisty. Terapia psychologiczna pomaga poznać przyczyny powstawania stresu w codziennym życiu i poradzić sobie z odczuwanymi emocjami. Warunki, w których funkcjonujemy i zdarzenia, które nas spotykają, mogą mieć negatywny wpływ, skutkujący konkretnymi objawami chorobowymi. Radzenia sobie ze stresem nie odkładajmy na czas, gdy problemy zaczną nas silnie przytłaczać. W walce z nim jako codzienne rytuały wprowadźmy praktykę uważności, techniki relaksacyjne, medytację, aktywność fizyczną, np. jogę – sposoby, które pozwolą nam łagodnie radzić sobie z bieżącym stresem tak, żeby nie przerodził się w przewlekły, odbierający nam zdrowie. Bibliografia: MIND (2017) Stress. The American Institute of Stress What is stress?. National Health Service (2019) Stress. Urbaszek A. Jak radzić sobie ze stresem [w:] Śliż D., Mamcarz A. (red.) (2018) Medycyna stylu życia. Kusaka M., Matsuzaki M., Shirashi M., Haruna M. (2016) Immediate stress reduction effects of yoga during pregnancy: One group pre-post test, Women and Birth, 29(5):e82-e88. Zobacz także Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Milena Marchewka Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy Moje życie miłosne w ogóle nie istnieje,wstydzę się facetów..Jak wiadomo faceci to wzrokowcy,a ja mam wrażenie,że nie jestem ''za doskonała'' jakkolwiek do zabrzmi, ...Boję sie tego odrzucenia,że na początku mu sie spodobam a potem jak mi sie przyjrzy dłuzej to zmieni zdanie... Celowo nie patrze w oczy,ukrywam wzrok pozorami,bo obawiam sie tego,że im dłuzej na kogos patrze tym bardziej facet dostrzega moje deficyty w wygladzie i będzie patrzył na mnie z niesmakiem..Zazwyczaj umawiam sie na ''randki'' z facetami poznanymi na jakichś portalach randkowych..Jestem tak nieśmiała,ze dopiero muszę walnąć sobie jakiś procent na odwagę i wtedy jako tako jestem w stanie sie spotkać,jako tako gadać,uśmiechać,bez tego,jestem nerwowa,sztywna,drażliwa,i taka 'nieobecna' wiem to głupie...ale trzba sobie ''jakoś radzić'' .. Mimo wszystko po alkoholu mniej sie stresuje,jestem śmielsza,ale nie patrze w oczy [a jak facet na mnie patrzy to robie jakieś tiki nerwowe,odwracam głowe,lub mówie,żeby nie patrzył]..Po prostu paraliżuje mnie to od srodka,jak z tym walczyc? Jak widzę grupke osob na ulicy to odwracam głowe w druga strone lub udaje ze cos mi wpadło do oka...Nie lubie patrzec nikomu w oczy bo mam wrazenie ze ktos ocenia mój wyglad. Ostatnio byłam w sklepie i jakis chłopak zerkal na mnie ,to odwrocilam sie bokiem i udawalam,ze patrze na skład jakiegos produktu potem poszłam szybko do kasy,zeby sie z nim juz nie spotkac,bo mialam wrazenie ze jak mnie blizej zobaczy to się mną zwyczajnie zniechęci. ;[ Ciągle skupiam swoje myśli na swoim wyglądzie...Boje sie cholernie tego,że facet powie ''sory ale jednak nie podobasz mi sie'' , albo powie ,że musi iść bo się spieszy i mnie zostawi,lub pomyśli ''Myślałem,ze jest ładniejsza'' ,Dość,że mam deficyty umysłowe to i urodowe ;[ Nie jestem zbyt 'inteligentna' ani wygadana,i to też mnie boli,że jestem nudziarą,jestem dobra,miła wrażliwa,i to mnie wkurza,że jestem taką sierotką marysią,,Mimo,że na pierwszy rzut oka nie wyglądam na taka ''ofiarę losu'' .,Zazwyczaj te spotkania były w jakiejś knajpce gdzie jest ciemno [tak czuje sie najlepiej] noi opierła sie głownie na rozmowie przyjakim drinku...Z pewnym facetem spotkałam sie kilka razy, on teraz zaprasza mnie na kręgle itp..ja wiem,że będe sie czuc nie swobodnie,i będe pospinana jak namiot cyrkowy, i ciągle przekładam..Nie wiem czy kiedyś poczuje sie swobodnie przy jakimkolwiek facecie ... ;[

facet stresuje sie przy mnie